OguzYalcin
Kayıtlı Kullanıcı
Namaz kılmayı yeni öğrenen ya da namazın dualarını sırasıyla gözden geçirmek isteyen biri için en güvenilir kaynak Diyanet İşleri Başkanlığı'nın belirlediği okunuşlardır. Diyanet'e göre namazda okunan dualar sırasıyla şöyle sıralanır: iftitah tekbiri ile başlayan namaz; Sübhaneke, Eûzü-Besmele, Fatiha suresi, zamm-ı sure, rükû tesbihleri, secdede okunan tesbihler, iki secde arasındaki kısa oturuş, ka'de-i ûlâ ve ka'de-i ahîredeki Tahiyyat (Et-Tahiyyatü), Allahümme salli ve Allahümme bârik salavatleri ile Rabbena duasından oluşur. Namazın her rekâtı ve her hareketi bu sırayı izler; herhangi birini atlamak ya da yanlış sıralamak namazın sıhhatini doğrudan etkiler.
Namazın duaları ezberden bilinse bile hangi duanın nerede okunduğunu karıştırmak son derece yaygındır. Özellikle namazı yeni öğrenenler Sübhaneke ile Tahiyyat'ı, ya da rükû ile secde tesbihlerini birbirine karıştırabilir. Bu yüzden her duayı namazdaki yerine göre, yani sırasıyla öğrenmek hem namazın doğru kılınması hem de huşuun sağlanması açısından büyük önem taşır.
Namaz iftitah tekbiriyle, yani "Allahu Ekber" diyerek eller bağlandıktan hemen sonra Sübhaneke duasıyla başlar. Bu dua yalnızca namazın ilk rekâtında, Fatiha'dan önce okunur; sonraki rekâtlarda tekrar edilmez.
Arapça:
سُبْحَانَكَ اللّٰهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالٰى جَدُّكَ وَلَا إِلٰهَ غَيْرُكَ
Okunuşu:
Sübhânekellâhümme ve bihamdik, ve tebârekesmük, ve teâlâ ceddük, ve lâ ilâhe ğayrük.
Anlamı:
"Allah'ım, seni her türlü eksiklikten tenzih eder ve sana hamdederim. Senin adın mübarektir, şanın yücedir, senden başka ilah yoktur."
Kaynağı:
Sübhaneke duası, Ebu Davud ve Tirmizi başta olmak üzere çeşitli hadis kaynaklarında namazın açılış duası olarak rivayet edilmiştir. Diyanet İşleri Başkanlığı da bu duayı namazın başında okunacak dua olarak belirlemiştir.
Sübhaneke'nin ardından Eûzü-Besmele çekilerek Fatiha suresi okunur. Fatiha, namazın her rekâtında okunması farz olan tek suredir. Hz. Peygamber'in "Fatiha'sı olmayan namazın namazı yoktur" hadisi (Buhârî, Ezan 95; Müslim, Salât 34) bu zorunluluğun temel dayanağıdır.
İlk iki rekâtta Fatiha'nın ardından bir sure ya da en az üç ayet okunur; buna zamm-ı sure denir. Sabah namazında uzun sureler, öğle ve ikindide orta uzunlukta sureler, akşam ve yatsıda kısa sureler okunması sünnettir. Son iki rekâtta ise yalnızca Fatiha okunur, zamm-ı sure okunmaz.
Kıyamdan sonra eller dizlere konularak eğilinen rükû pozisyonunda en az üç kez şu tesbih okunur:
Arapça:
سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ
Okunuşu:
Sübhâne Rabbiyel azîm.
Anlamı:
"Büyük Rabbimi her türlü eksiklikten tenzih ederim."
Kaynağı:
Müslim, Salât 772; Ebu Davud, Salât 873.
Rükûdan doğrulurken "Semi'allahu limen hamideh" (Allah kendisine hamd edeni işitir) denilir; ardından kıyam pozisyonunda "Rabbenâ lekel hamd" (Rabbimiz, hamd yalnızca sanadır) eklenir.
Secdeye varıldığında en az üç kez şu tesbih okunur:
Arapça:
سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى
Okunuşu:
Sübhâne Rabbiyel a'lâ.
Anlamı:
"En yüce Rabbimi her türlü eksiklikten tenzih ederim."
Kaynağı:
Müslim, Salât 772; Ebu Davud, Salât 886.
İki secde arasında kısa bir oturuş yapılır. Bu oturuşta Diyanet'in benimsediği uygulamaya göre sessizce beklenir ya da "Rabbiğfir lî" (Rabbim beni bağışla) diye dua edilebilir; ancak bu kısa oturuşta belirli bir duanın okunması Hanefi mezhebinde farz veya vacip değildir.
Namazın oturuş bölümleri, duaların en yoğun biçimde art arda okunduğu kısımdır. İki rekâtlı namazlarda yalnızca bir oturuş (ka'de-i ahîre) bulunur; dört rekâtlı namazlarda ise birinci oturuş (ka'de-i ûlâ) ve son oturuş (ka'de-i ahîre) olmak üzere iki ayrı oturuş vardır.
Birinci oturuşta yalnızca Tahiyyat okunur ve hemen üçüncü rekâta kalkılır.
Son oturuşta ise sırasıyla Tah
Namazın duaları ezberden bilinse bile hangi duanın nerede okunduğunu karıştırmak son derece yaygındır. Özellikle namazı yeni öğrenenler Sübhaneke ile Tahiyyat'ı, ya da rükû ile secde tesbihlerini birbirine karıştırabilir. Bu yüzden her duayı namazdaki yerine göre, yani sırasıyla öğrenmek hem namazın doğru kılınması hem de huşuun sağlanması açısından büyük önem taşır.
Namaza Başlarken Okunan Dua: Sübhaneke
Namaz iftitah tekbiriyle, yani "Allahu Ekber" diyerek eller bağlandıktan hemen sonra Sübhaneke duasıyla başlar. Bu dua yalnızca namazın ilk rekâtında, Fatiha'dan önce okunur; sonraki rekâtlarda tekrar edilmez.
Arapça:
سُبْحَانَكَ اللّٰهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالٰى جَدُّكَ وَلَا إِلٰهَ غَيْرُكَ
Okunuşu:
Sübhânekellâhümme ve bihamdik, ve tebârekesmük, ve teâlâ ceddük, ve lâ ilâhe ğayrük.
Anlamı:
"Allah'ım, seni her türlü eksiklikten tenzih eder ve sana hamdederim. Senin adın mübarektir, şanın yücedir, senden başka ilah yoktur."
Kaynağı:
Sübhaneke duası, Ebu Davud ve Tirmizi başta olmak üzere çeşitli hadis kaynaklarında namazın açılış duası olarak rivayet edilmiştir. Diyanet İşleri Başkanlığı da bu duayı namazın başında okunacak dua olarak belirlemiştir.
Her Rekâtta Okunan Zorunlu Bölüm: Fatiha ve Zamm-ı Sure
Sübhaneke'nin ardından Eûzü-Besmele çekilerek Fatiha suresi okunur. Fatiha, namazın her rekâtında okunması farz olan tek suredir. Hz. Peygamber'in "Fatiha'sı olmayan namazın namazı yoktur" hadisi (Buhârî, Ezan 95; Müslim, Salât 34) bu zorunluluğun temel dayanağıdır.
İlk iki rekâtta Fatiha'nın ardından bir sure ya da en az üç ayet okunur; buna zamm-ı sure denir. Sabah namazında uzun sureler, öğle ve ikindide orta uzunlukta sureler, akşam ve yatsıda kısa sureler okunması sünnettir. Son iki rekâtta ise yalnızca Fatiha okunur, zamm-ı sure okunmaz.
Rükûda Okunan Tesbih
Kıyamdan sonra eller dizlere konularak eğilinen rükû pozisyonunda en az üç kez şu tesbih okunur:
Arapça:
سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ
Okunuşu:
Sübhâne Rabbiyel azîm.
Anlamı:
"Büyük Rabbimi her türlü eksiklikten tenzih ederim."
Kaynağı:
Müslim, Salât 772; Ebu Davud, Salât 873.
Rükûdan doğrulurken "Semi'allahu limen hamideh" (Allah kendisine hamd edeni işitir) denilir; ardından kıyam pozisyonunda "Rabbenâ lekel hamd" (Rabbimiz, hamd yalnızca sanadır) eklenir.
Secdede Okunan Tesbih
Secdeye varıldığında en az üç kez şu tesbih okunur:
Arapça:
سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى
Okunuşu:
Sübhâne Rabbiyel a'lâ.
Anlamı:
"En yüce Rabbimi her türlü eksiklikten tenzih ederim."
Kaynağı:
Müslim, Salât 772; Ebu Davud, Salât 886.
İki secde arasında kısa bir oturuş yapılır. Bu oturuşta Diyanet'in benimsediği uygulamaya göre sessizce beklenir ya da "Rabbiğfir lî" (Rabbim beni bağışla) diye dua edilebilir; ancak bu kısa oturuşta belirli bir duanın okunması Hanefi mezhebinde farz veya vacip değildir.
Oturuşlarda Okunan Dualar: Tahiyyat, Salli-Bârik ve Rabbena
Namazın oturuş bölümleri, duaların en yoğun biçimde art arda okunduğu kısımdır. İki rekâtlı namazlarda yalnızca bir oturuş (ka'de-i ahîre) bulunur; dört rekâtlı namazlarda ise birinci oturuş (ka'de-i ûlâ) ve son oturuş (ka'de-i ahîre) olmak üzere iki ayrı oturuş vardır.
Birinci oturuşta yalnızca Tahiyyat okunur ve hemen üçüncü rekâta kalkılır.
Son oturuşta ise sırasıyla Tah
