SelinKilic
Kayıtlı Kullanıcı
Hastalık, insanı içten sarıp saran bir yalnızlık hissiyle birlikte gelir. Bedenin güçsüz düştüğü o anlarda kalp, kendiliğinden Allah'a yönelir. İşte tam da bu yüzden hastalığın geçmesi için okunacak duaları bilmek, hem manevi bir teselli hem de sağlam bir sığınak arayışıdır. Kur'an ve hadislerde bu niyetle okunabilecek birkaç köklü dua ve ayet bulunmaktadır; bunların en bilineni Hz. Eyyûb'un (a.s.) duası, Fatiha Suresi, Yunus Suresi'nin 87. ayetinden esinlenen hasta duaları ve Hz. Peygamber'in (s.a.v.) hasta ziyaretlerinde okuduğu rivayetlere dayanan dualardır.
Hastalıkta dua etmek, tıbbi tedavinin yerine geçen bir uygulama değil; ona eşlik eden, insanın Allah'a olan bağını canlı tutan bir iç yolculuktur. Geçmişten günümüze Müslümanlar, yataklarında uzanırken ya da sevdiklerinin başında beklerken bu duaları fısıldamış; şifa dileğini yalnızca insanlardan değil, her şeyin sahibi olan Allah'tan istemiştir.
Hastalık için Kur'an'da doğrudan bir dua cümlesi içeren en bilinen ayet, Hz. Eyyûb'un (a.s.) ağır hastalığı sırasında Allah'a yönelişini aktaran Enbiya Suresi'nin 83. ayetidir. Bu ayet, hem bir dua hem de sabır ve teslimiyetin simgesi olarak İslam geleneğinde derin bir yer tutmaktadır.
Arapça:
أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
Okunuşu:
Ennî messeniye'd-durru ve ente erhamü'r-râhimîn.
Anlamı:
"Şüphesiz bana zarar dokundu; sen ise merhametlilerin en merhametlisisin."
Kaynağı:
Kur'an-ı Kerim, Enbiya Suresi, 21:83.
Bu ayet, Allah'a şikâyeti değil, teslimiyeti dile getirir. Hz. Eyyûb derdini ortaya koyar; ancak çözümü doğrudan talep etmek yerine Allah'ın rahmetine bırakır. Alimlerin büyük çoğunluğu bu ayetin hasta olanlar için okunabileceğini ifade etmiştir; zira içeriği tam anlamıyla bu hali yansıtmaktadır.
Hz. Peygamber'in (s.a.v.) hasta ziyaretlerinde okuduğuna dair hadis kaynaklarında yer alan bir dua, Buhârî ve Müslim'de rivayet edilmektedir. Bu dua, hem hasta kişinin kendisi hem de ziyaret eden kişi tarafından okunabilir.
Arapça:
اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ، أَذْهِبِ الْبَأْسَ، اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا
Okunuşu:
Allâhümme Rabbe'n-nâs, ezhibili'l-be's, işfi ente'ş-şâfî, lâ şifâe illâ şifâük, şifâen lâ yügâdiru sekamâ.
Anlamı:
"Allah'ım, insanların Rabbi! Şu hastalığı gider. Şifa ver; çünkü şifa veren yalnızca sensin. Öyle bir şifa ki geride hiçbir hastalık bırakmasın."
Kaynağı:
Buhârî, Tıb, 38; Müslim, Selâm, 46.
Bu dua, şifanın yalnızca Allah'tan geldiğini açıkça ifade eder. "Eş-Şâfî" ismini anarak Allah'ın şifa verici sıfatına doğrudan hitap eder. Hem kişinin kendi hastalığı için hem de hasta bir yakını için içtenlikle okunabilecek köklü bir dua metnidir.
Fatiha Suresi, İslam geleneğinde "Ümmü'l-Kitâb" yani Kur'an'ın anası olarak anılır. Bunun yanı sıra "eş-Şâfiye" yani şifa veren anlamında da isimlendirilmiştir. Sahih hadislerde Fatiha'nın okunarak şifa niyetiyle uygulandığına dair rivayetler mevcuttur.
Buhârî'de geçen bir rivayette, sahâbeden bir grup yolculuk sırasında konakladıkları bir köyde akrep veya yılan tarafından sokulan kişiye Fatiha Suresi'ni okuyarak üflemişler ve kişi iyileşmiştir. Hz. Peygamber bu uygulamayı öğrenince onaylamış ve "Nereden bildiniz ki o bir rukye'dir?" diyerek bu surenin şifa için kullanılabileceğini teyit etmiştir. (Buhârî, Tıb, 33)
Fatiha'nın hastalık için okunması, bu hadise dayanan köklü bir uygulamadır. Ancak şunu belirtmek gerekir: Fatiha, bir hastalık duası olarak değil, Kur'an'ın özü olarak indirilmiştir. Şifa için okunması bu rivayete dayanan bir uygulamadır; Kur'an'da yalnızca hastalığa özgü bir dua olarak tanımlanmamaktadır.
Kur'an'da Müminlere Kur'an'ın bir şifa olduğunu bildiren ayet, İsra Suresi'nin 82. ayetidir:
Arapça:
وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْ
Hastalıkta dua etmek, tıbbi tedavinin yerine geçen bir uygulama değil; ona eşlik eden, insanın Allah'a olan bağını canlı tutan bir iç yolculuktur. Geçmişten günümüze Müslümanlar, yataklarında uzanırken ya da sevdiklerinin başında beklerken bu duaları fısıldamış; şifa dileğini yalnızca insanlardan değil, her şeyin sahibi olan Allah'tan istemiştir.
Hz. Eyyûb'un Duası: Hastalıkta En Tanınan Kur'an Duası
Hastalık için Kur'an'da doğrudan bir dua cümlesi içeren en bilinen ayet, Hz. Eyyûb'un (a.s.) ağır hastalığı sırasında Allah'a yönelişini aktaran Enbiya Suresi'nin 83. ayetidir. Bu ayet, hem bir dua hem de sabır ve teslimiyetin simgesi olarak İslam geleneğinde derin bir yer tutmaktadır.
Arapça:
أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
Okunuşu:
Ennî messeniye'd-durru ve ente erhamü'r-râhimîn.
Anlamı:
"Şüphesiz bana zarar dokundu; sen ise merhametlilerin en merhametlisisin."
Kaynağı:
Kur'an-ı Kerim, Enbiya Suresi, 21:83.
Bu ayet, Allah'a şikâyeti değil, teslimiyeti dile getirir. Hz. Eyyûb derdini ortaya koyar; ancak çözümü doğrudan talep etmek yerine Allah'ın rahmetine bırakır. Alimlerin büyük çoğunluğu bu ayetin hasta olanlar için okunabileceğini ifade etmiştir; zira içeriği tam anlamıyla bu hali yansıtmaktadır.
Hasta Ziyaretinde Okunan Hz. Peygamber'in Duası
Hz. Peygamber'in (s.a.v.) hasta ziyaretlerinde okuduğuna dair hadis kaynaklarında yer alan bir dua, Buhârî ve Müslim'de rivayet edilmektedir. Bu dua, hem hasta kişinin kendisi hem de ziyaret eden kişi tarafından okunabilir.
Arapça:
اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ، أَذْهِبِ الْبَأْسَ، اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا
Okunuşu:
Allâhümme Rabbe'n-nâs, ezhibili'l-be's, işfi ente'ş-şâfî, lâ şifâe illâ şifâük, şifâen lâ yügâdiru sekamâ.
Anlamı:
"Allah'ım, insanların Rabbi! Şu hastalığı gider. Şifa ver; çünkü şifa veren yalnızca sensin. Öyle bir şifa ki geride hiçbir hastalık bırakmasın."
Kaynağı:
Buhârî, Tıb, 38; Müslim, Selâm, 46.
Bu dua, şifanın yalnızca Allah'tan geldiğini açıkça ifade eder. "Eş-Şâfî" ismini anarak Allah'ın şifa verici sıfatına doğrudan hitap eder. Hem kişinin kendi hastalığı için hem de hasta bir yakını için içtenlikle okunabilecek köklü bir dua metnidir.
Fatiha Suresi ve Şifa ile İlişkisi
Fatiha Suresi, İslam geleneğinde "Ümmü'l-Kitâb" yani Kur'an'ın anası olarak anılır. Bunun yanı sıra "eş-Şâfiye" yani şifa veren anlamında da isimlendirilmiştir. Sahih hadislerde Fatiha'nın okunarak şifa niyetiyle uygulandığına dair rivayetler mevcuttur.
Buhârî'de geçen bir rivayette, sahâbeden bir grup yolculuk sırasında konakladıkları bir köyde akrep veya yılan tarafından sokulan kişiye Fatiha Suresi'ni okuyarak üflemişler ve kişi iyileşmiştir. Hz. Peygamber bu uygulamayı öğrenince onaylamış ve "Nereden bildiniz ki o bir rukye'dir?" diyerek bu surenin şifa için kullanılabileceğini teyit etmiştir. (Buhârî, Tıb, 33)
Fatiha'nın hastalık için okunması, bu hadise dayanan köklü bir uygulamadır. Ancak şunu belirtmek gerekir: Fatiha, bir hastalık duası olarak değil, Kur'an'ın özü olarak indirilmiştir. Şifa için okunması bu rivayete dayanan bir uygulamadır; Kur'an'da yalnızca hastalığa özgü bir dua olarak tanımlanmamaktadır.
İsra Suresi'nin Şifayla İlgili Ayeti
Kur'an'da Müminlere Kur'an'ın bir şifa olduğunu bildiren ayet, İsra Suresi'nin 82. ayetidir:
Arapça:
وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْ
