OguzYalcin
Kayıtlı Kullanıcı
Kur'an'da duanın kabul edileceğine dair en temel ayet, Bakara Suresi 186. ayettir: "Kullarım sana benden sorarlarsa, şüphesiz ki ben yakınım; dua ettiği zaman dua edenin dileğine karşılık veririm." Bu ayet, Allah'ın duayı işiteceğini ve karşılık vereceğini doğrudan haber verir. Bunun yanı sıra Kur'an'ın farklı surelerinde duanın kabulüne, Allah'a yönelmeye ve yakarışın nasıl olması gerektiğine dair pek çok ayet bulunur.
Dua eden kişinin kalbinde zaman zaman şu soru belirir: "Allah gerçekten duyuyor mu?" İşte Kur'an, bu soruya doğrudan ve açık bir dille cevap verir. Yukarıda geçen Bakara 186 sadece bir teselli değil, bir sözdür; ve bu söz Allah'ın kendi kelamıdır. Ama bu tek ayet değildir. Kur'an boyunca dua ile ilgili birden fazla ayet, hem Allah'ın duyduğunu hem de kulun nasıl yönelmesi gerektiğini anlatır.
Kur'an'da duanın kabul edileceğini en açık biçimde ifade eden ayet Bakara Suresi'nin 186. ayetidir.
Arapça:
وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ
Okunuşu:
Ve izâ seeleke ibâdî annî fe innî karîb, ucîbu da'veted-dâi izâ deân, felyestecîbû lî velyü'minû bî leallehum yerşudûn.
Anlamı:
"Kullarım sana benden sorarlarsa, şüphesiz ben yakınım. Dua ettiği zaman dua edenin dileğine karşılık veririm. O hâlde onlar da benim çağrıma uysunlar ve bana inansınlar ki doğru yolu bulalar."
Kaynağı: Bakara Suresi, 2:186
Bu ayette dikkat çeken birkaç nokta var. Allah, "yakınım" derken hem fiziksel bir mesafeden değil, bilgi ve işitmeden söz ediyor. "Dua ettiği zaman dua edenin dileğine karşılık veririm" cümlesi ise koşulsuz bir vaat gibi görünse de ayetin devamı önemli: "Onlar da benim çağrıma uysunlar ve bana inansınlar." Yani duanın kabulü, yalnızca kelime söylemekle değil; Allah'a yönelen, O'na inanan ve O'nun çağrısına kulak veren bir kalple ilişkilidir.
Duanın kabulüne dair en çok bilinen ve en sık alıntılanan ayetlerden biri de Mü'min Suresi'nin 60. ayetidir.
Arapça:
وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ
Okunuşu:
Ve kâle Rabbukumud'ûnî estecib lekum.
Anlamı:
"Rabbiniz şöyle buyurdu: Bana dua edin, kabul edeyim."
Kaynağı: Mü'min Suresi (Gâfir), 40:60
Bu ayet kısa ama son derece güçlü bir ifadedir. Dua etmenin doğrudan bir karşılık göreceğini bildirir. Ayetin devamında ise ibadet etmeyi kibirle reddedenlerin cehenneme gireceği belirtilir; bu da duanın salt bir dilekten ibaret olmadığını, aynı zamanda Allah'a yönelmenin kendisinin bir ibadet olduğunu ortaya koyar. Nitekim hadis kaynaklarında da duanın ibadetin özü olduğuna dair rivayetler bulunur.
Kur'an yalnızca duanın kabul edileceğini söylemekle kalmaz; duanın nasıl yapılması gerektiğini de öğretir. A'raf Suresi'nin 55 ve 56. ayetleri bu konuda yol göstericidir.
Arapça (55. ayet):
ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ
Okunuşu:
Ud'û Rabbekum tadarru'an ve huffyeh, innehû lâ yuhibbul mu'tedîn.
Anlamı:
"Rabbinize yalvararak ve gizlice dua edin. Şüphesiz O, haddi aşanları sevmez."
Kaynağı: A'raf Suresi, 7:55
56. ayette ise şöyle buyrulur: "Yeryüzünde düzeltildikten sonra bozgunculuk yapmayın. Allah'a korku ile umut içinde dua edin. Şüphesiz Allah'ın rahmeti iyi davrananlara yakındır." (7:56)
Bu iki ayet, duanın yalvararak ve alçakgönüllülükle yapılmasını, gizli tutulmasını ve haddi aşmadan edilmesini öğütler. "Korku ile umut içinde" ifadesi ise dua ederken hem Allah'ın azametini hem de rahmetini göz önünde bulundurmanın önemine işaret eder.
Bir de şu ayet vardır ki, insanın en çaresiz anında kimin kapısını çaldığını hatırlatır.
Arapça:
أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوء
Dua eden kişinin kalbinde zaman zaman şu soru belirir: "Allah gerçekten duyuyor mu?" İşte Kur'an, bu soruya doğrudan ve açık bir dille cevap verir. Yukarıda geçen Bakara 186 sadece bir teselli değil, bir sözdür; ve bu söz Allah'ın kendi kelamıdır. Ama bu tek ayet değildir. Kur'an boyunca dua ile ilgili birden fazla ayet, hem Allah'ın duyduğunu hem de kulun nasıl yönelmesi gerektiğini anlatır.
Bakara 186: Duanın Kabulünü Haber Veren Temel Ayet
Kur'an'da duanın kabul edileceğini en açık biçimde ifade eden ayet Bakara Suresi'nin 186. ayetidir.
Arapça:
وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ
Okunuşu:
Ve izâ seeleke ibâdî annî fe innî karîb, ucîbu da'veted-dâi izâ deân, felyestecîbû lî velyü'minû bî leallehum yerşudûn.
Anlamı:
"Kullarım sana benden sorarlarsa, şüphesiz ben yakınım. Dua ettiği zaman dua edenin dileğine karşılık veririm. O hâlde onlar da benim çağrıma uysunlar ve bana inansınlar ki doğru yolu bulalar."
Kaynağı: Bakara Suresi, 2:186
Bu ayette dikkat çeken birkaç nokta var. Allah, "yakınım" derken hem fiziksel bir mesafeden değil, bilgi ve işitmeden söz ediyor. "Dua ettiği zaman dua edenin dileğine karşılık veririm" cümlesi ise koşulsuz bir vaat gibi görünse de ayetin devamı önemli: "Onlar da benim çağrıma uysunlar ve bana inansınlar." Yani duanın kabulü, yalnızca kelime söylemekle değil; Allah'a yönelen, O'na inanan ve O'nun çağrısına kulak veren bir kalple ilişkilidir.
Mü'min Suresi 60: "Bana Dua Edin, Kabul Edeyim"
Duanın kabulüne dair en çok bilinen ve en sık alıntılanan ayetlerden biri de Mü'min Suresi'nin 60. ayetidir.
Arapça:
وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ
Okunuşu:
Ve kâle Rabbukumud'ûnî estecib lekum.
Anlamı:
"Rabbiniz şöyle buyurdu: Bana dua edin, kabul edeyim."
Kaynağı: Mü'min Suresi (Gâfir), 40:60
Bu ayet kısa ama son derece güçlü bir ifadedir. Dua etmenin doğrudan bir karşılık göreceğini bildirir. Ayetin devamında ise ibadet etmeyi kibirle reddedenlerin cehenneme gireceği belirtilir; bu da duanın salt bir dilekten ibaret olmadığını, aynı zamanda Allah'a yönelmenin kendisinin bir ibadet olduğunu ortaya koyar. Nitekim hadis kaynaklarında da duanın ibadetin özü olduğuna dair rivayetler bulunur.
A'raf Suresi 55–56: Dua Nasıl Olmalı?
Kur'an yalnızca duanın kabul edileceğini söylemekle kalmaz; duanın nasıl yapılması gerektiğini de öğretir. A'raf Suresi'nin 55 ve 56. ayetleri bu konuda yol göstericidir.
Arapça (55. ayet):
ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ
Okunuşu:
Ud'û Rabbekum tadarru'an ve huffyeh, innehû lâ yuhibbul mu'tedîn.
Anlamı:
"Rabbinize yalvararak ve gizlice dua edin. Şüphesiz O, haddi aşanları sevmez."
Kaynağı: A'raf Suresi, 7:55
56. ayette ise şöyle buyrulur: "Yeryüzünde düzeltildikten sonra bozgunculuk yapmayın. Allah'a korku ile umut içinde dua edin. Şüphesiz Allah'ın rahmeti iyi davrananlara yakındır." (7:56)
Bu iki ayet, duanın yalvararak ve alçakgönüllülükle yapılmasını, gizli tutulmasını ve haddi aşmadan edilmesini öğütler. "Korku ile umut içinde" ifadesi ise dua ederken hem Allah'ın azametini hem de rahmetini göz önünde bulundurmanın önemine işaret eder.
Neml Suresi 62: Sıkıntıda Dua Eden Kime Yönelir?
Bir de şu ayet vardır ki, insanın en çaresiz anında kimin kapısını çaldığını hatırlatır.
Arapça:
أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوء
