DenizAksoy
Kayıtlı Kullanıcı
Peygamberimiz (s.a.v.) korku anında "Lâ ilâhe illallâhü'l-azîmü'l-halîm, lâ ilâhe illallâhü rabbü'l-arşi'l-azîm, lâ ilâhe illallâhü rabbü's-semâvâti ve rabbü'l-ardı ve rabbü'l-arşi'l-kerîm" zikrini okurdu. Bu, sahih hadislerde rivayet edilen ve Hz. Peygamber'in bir şey onu endişelendirdiğinde ya da üzüntü verici bir durumla karşılaştığında başvurduğu bir dua ve zikirdir.
Söz konusu rivayet Buhârî ve Müslim'de yer almaktadır. Abdullah b. Abbas'tan (r.a.) nakledilen hadiste Peygamberimizin (s.a.v.) sıkıntı ve korku anında bu kelimeleri söylediği aktarılır. Dolayısıyla bu, sonradan oluşturulmuş bir halk geleneği değil, doğrudan Peygamberimizden rivayet edilen sahih bir uygulamadır.
Arapça:
لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْعَظِيمُ الْحَلِيمُ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَرَبُّ الْأَرْضِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ
Okunuşu:
Lâ ilâhe illallâhü'l-azîmü'l-halîm, lâ ilâhe illallâhü rabbü'l-arşi'l-azîm, lâ ilâhe illallâhü rabbü's-semâvâti ve rabbü'l-ardı ve rabbü'l-arşi'l-kerîm.
Anlamı:
"Allah'tan başka ilah yoktur; O, yücedir, halimdir. Allah'tan başka ilah yoktur; O, büyük arşın rabbidir. Allah'tan başka ilah yoktur; O, göklerin rabbi, yerin rabbi ve şerefli arşın rabbidir."
Kaynağı:
Buhârî, Deavât, 27; Müslim, Zikir, 84
Bu zikirde üç kez tekrarlanan "Lâ ilâhe illallâh" ifadesi, her seferinde Allah'ın farklı bir sıfatıyla birlikte anılır: azamet, hilm ve arşın rabbi oluşu. Korku ya da sıkıntı anında insanın en çok ihtiyaç duyduğu şey, her şeyin gerçek sahibinin kim olduğunu hatırlamaktır. Bu zikir tam olarak bunu sağlar; kişiyi korktuğu şeyden değil, her şeyin üzerinde olan Allah'a yönlendirir.
Hadisin rivayetinde Peygamberimizin bu kelimeleri yalnızca büyük bir tehlike anında değil, genel olarak üzüntü ve sıkıntı hissettiğinde de okuduğu belirtilir. Bu yüzden zikir, hem anlık korku hem de süregelen bir endişe için okunabilir.
Evet. Peygamberimizden (s.a.v.) korku ve sıkıntı anlarına yönelik birden fazla rivayet ulaşmıştır. Bunlardan biri de Tirmizî'de yer alan şu duadır:
Arapça:
اللَّهُمَّ رَحْمَتَكَ أَرْجُو فَلَا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ، وَأَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ
Okunuşu:
Allâhümme rahmeteke ercû felâ tekilnî ilâ nefsî tarfete ayn, ve aslih lî şe'nî külleh, lâ ilâhe illâ ente.
Anlamı:
"Allah'ım! Senin rahmetini umuyorum. Beni bir göz kırpımı kadar bile nefsime bırakma. Tüm işlerimi düzelt. Senden başka ilah yoktur."
Kaynağı:
Ebû Dâvûd, Edeb, 101; ayrıca benzer lafızlarla Ahmed b. Hanbel'de de rivayet edilmiştir.
Bu dua, korku ve sıkıntı anında değil daha geniş bir anlam taşır; kişinin kendini yetersiz hissettiği, her şeyin kontrolden çıktığını düşündüğü anlarda Allah'a tam teslimiyeti dile getirir.
Hadislerde geçen zikirlerin yanı sıra, korku ve endişe anlarında Kur'an'dan bazı ayetler de okunabilir. Bunların başında Bakara Suresi'nin 286. ayetinin son kısmı gelir:
Arapça:
لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا
Okunuşu:
Lâ yükellifullâhü nefsen illâ vüs'ahâ.
Anlamı:
"Allah, bir kimseyi ancak gücünün yettiği kadarıyla yükümlü kılar."
Bu ayet doğrudan bir dua cümlesi değildir; ancak içerdiği anlam, korku ve bunaltı anında insana büyük bir huzur verir. Kişinin taşıyamayacağı bir yükle baş başa bırakılmayacağını hatırlatır.
Bir diğer örnek ise Âl-i İmrân Suresi'nin 173. ayetidir. Bu ayette müminlerin tehlike karşısında "Hasbünallâhü ve ni'me'l-vekîl" dediği anlatılır:
Okunuşu:
Hasbünallâhü ve ni'me'l-vekîl.
Anlamı:
"
Söz konusu rivayet Buhârî ve Müslim'de yer almaktadır. Abdullah b. Abbas'tan (r.a.) nakledilen hadiste Peygamberimizin (s.a.v.) sıkıntı ve korku anında bu kelimeleri söylediği aktarılır. Dolayısıyla bu, sonradan oluşturulmuş bir halk geleneği değil, doğrudan Peygamberimizden rivayet edilen sahih bir uygulamadır.
Duanın Arapçası, Okunuşu ve Anlamı
Arapça:
لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْعَظِيمُ الْحَلِيمُ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَرَبُّ الْأَرْضِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ
Okunuşu:
Lâ ilâhe illallâhü'l-azîmü'l-halîm, lâ ilâhe illallâhü rabbü'l-arşi'l-azîm, lâ ilâhe illallâhü rabbü's-semâvâti ve rabbü'l-ardı ve rabbü'l-arşi'l-kerîm.
Anlamı:
"Allah'tan başka ilah yoktur; O, yücedir, halimdir. Allah'tan başka ilah yoktur; O, büyük arşın rabbidir. Allah'tan başka ilah yoktur; O, göklerin rabbi, yerin rabbi ve şerefli arşın rabbidir."
Kaynağı:
Buhârî, Deavât, 27; Müslim, Zikir, 84
Bu Zikir Neden Korku Anında Okunur?
Bu zikirde üç kez tekrarlanan "Lâ ilâhe illallâh" ifadesi, her seferinde Allah'ın farklı bir sıfatıyla birlikte anılır: azamet, hilm ve arşın rabbi oluşu. Korku ya da sıkıntı anında insanın en çok ihtiyaç duyduğu şey, her şeyin gerçek sahibinin kim olduğunu hatırlamaktır. Bu zikir tam olarak bunu sağlar; kişiyi korktuğu şeyden değil, her şeyin üzerinde olan Allah'a yönlendirir.
Hadisin rivayetinde Peygamberimizin bu kelimeleri yalnızca büyük bir tehlike anında değil, genel olarak üzüntü ve sıkıntı hissettiğinde de okuduğu belirtilir. Bu yüzden zikir, hem anlık korku hem de süregelen bir endişe için okunabilir.
Bu Zikirle Birlikte Rivayet Edilen Başka Bir Dua Var mı?
Evet. Peygamberimizden (s.a.v.) korku ve sıkıntı anlarına yönelik birden fazla rivayet ulaşmıştır. Bunlardan biri de Tirmizî'de yer alan şu duadır:
Arapça:
اللَّهُمَّ رَحْمَتَكَ أَرْجُو فَلَا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ، وَأَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ
Okunuşu:
Allâhümme rahmeteke ercû felâ tekilnî ilâ nefsî tarfete ayn, ve aslih lî şe'nî külleh, lâ ilâhe illâ ente.
Anlamı:
"Allah'ım! Senin rahmetini umuyorum. Beni bir göz kırpımı kadar bile nefsime bırakma. Tüm işlerimi düzelt. Senden başka ilah yoktur."
Kaynağı:
Ebû Dâvûd, Edeb, 101; ayrıca benzer lafızlarla Ahmed b. Hanbel'de de rivayet edilmiştir.
Bu dua, korku ve sıkıntı anında değil daha geniş bir anlam taşır; kişinin kendini yetersiz hissettiği, her şeyin kontrolden çıktığını düşündüğü anlarda Allah'a tam teslimiyeti dile getirir.
Korku Anında Okunabilecek Kur'an Ayetleri
Hadislerde geçen zikirlerin yanı sıra, korku ve endişe anlarında Kur'an'dan bazı ayetler de okunabilir. Bunların başında Bakara Suresi'nin 286. ayetinin son kısmı gelir:
Arapça:
لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا
Okunuşu:
Lâ yükellifullâhü nefsen illâ vüs'ahâ.
Anlamı:
"Allah, bir kimseyi ancak gücünün yettiği kadarıyla yükümlü kılar."
Bu ayet doğrudan bir dua cümlesi değildir; ancak içerdiği anlam, korku ve bunaltı anında insana büyük bir huzur verir. Kişinin taşıyamayacağı bir yükle baş başa bırakılmayacağını hatırlatır.
Bir diğer örnek ise Âl-i İmrân Suresi'nin 173. ayetidir. Bu ayette müminlerin tehlike karşısında "Hasbünallâhü ve ni'me'l-vekîl" dediği anlatılır:
Okunuşu:
Hasbünallâhü ve ni'me'l-vekîl.
Anlamı:
"
