DenizAksoy
Kayıtlı Kullanıcı
Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v.), hayatı boyunca pek çok dua ve zikri sıklıkla tekrar etmiş; bunları sahabelerine de öğretmiştir. Hadis kaynaklarında en çok aktarılan dualar arasında "Rabbena atina" duası, kalp ve iman sağlamlığı için okuduğu "Ya Mukallibel kulub" duası, sabah-akşam okuduğu tesbih ve istiğfarlar ile Bakara suresinin son ayetleri öne çıkar. Bu duaların büyük bölümü hem Kur'an'dan alınmış hem de bizzat Hz. Peygamber'in diliyle rivayet edilmiştir.
Peygamberimizin duaları rastgele seçilmiş değildi. Her biri belirli bir ihtiyaca, belirli bir vaktin bereketine ya da kulun Allah'a en içten yöneldiği anlara karşılık geliyordu. Bu yüzden onun sıkça okuduğu duaları öğrenmek, aynı zamanda nasıl dua edileceğini öğrenmek demektir.
Peygamberimizin en çok okuduğu dualar arasında Bakara suresinin 201. ayetinde geçen şu dua özellikle öne çıkar:
Arapça:
رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
Okunuşu:
Rabbenâ âtinâ fid-dünyâ haseneten ve fil-âhirati haseneten ve kınâ azâben-nâr.
Anlamı:
"Rabbimiz! Bize dünyada da iyilik ver, ahirette de iyilik ver ve bizi cehennem azabından koru."
Kaynağı:
Bakara suresi, 201. ayet; Buhârî ve Müslim'de Hz. Enes'ten rivayet edilmiştir. Hz. Enes, Peygamberimizin bu duayı çokça okuduğunu aktarmaktadır.
Bu dua, hem dünya hem ahiret iyiliğini bir arada isteyen kısa ama kapsamlı bir duadır. Peygamberimizin bunu sıkça tekrarlaması, kulun Allah'tan ne isteyeceğini en güzel biçimde özetleyen bir dua olduğunu göstermektedir.
Hz. Peygamber'in çokça tekrarladığı bir diğer dua, kalbin Allah'ın dini üzere sabit kalması için yaptığı niyazdır. Tirmizî ve Ahmed b. Hanbel'in rivayetlerinde Hz. Enes ve Hz. Ümmü Seleme'den aktarılan bu dua şöyledir:
Arapça:
يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ
Okunuşu:
Yâ Mukallibel kulûb, sebbit kalbî alâ dînik.
Anlamı:
"Ey kalpleri evirip çeviren Allah'ım! Kalbimi senin dinin üzere sabit kıl."
Kaynağı:
Tirmizî, Deavât 89; Ahmed b. Hanbel, Müsned.
Hz. Ümmü Seleme, Peygamberimizin bu duayı çok sık okuduğunu fark edince sebebini sormuş; Peygamberimiz de kalplerin Allah'ın parmakları arasında olduğunu, O'nun dilediği gibi döndürdüğünü ifade etmiştir. Bu dua, imanın korunması için yapılan en samimi yalvarışlardan biri olarak değerlendirilir.
Peygamberimiz, günahsız olmasına rağmen günde yetmiş veya yüz kez istiğfar ettiğini bizzat haber vermiştir. Buhârî'de geçen rivayette şöyle buyurmuştur: "Vallahi ben günde yetmişden fazla Allah'a istiğfar eder ve tövbe ederim." Bu nedenle "Estağfirullah" ve "Estağfirullahel azîm" zikirleri onun günlük dilinden hiç düşmezdi.
Bunun yanı sıra sabah ve akşam vakitlerinde okunmasını tavsiye ettiği ve bizzat okuduğu "Seyyidül İstiğfar" duası, Buhârî'de Şeddâd b. Evs'ten rivayet edilmiştir:
Arapça:
اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ وَأَبُوءُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ
Okunuşu:
Allâhümme ente Rabbî lâ ilâhe illâ ente, halaktenî ve ene abdüke ve ene alâ ahdike ve va'dike mesteta'tü, eûzü bike min şerri mâ sana'tü, ebûü leke bini'metike aleyye ve ebûü bizenbî fağfirlî feinnehû lâ yağfirüz-zünûbe illâ ente.
Anlamı:
"Allah'ım! Sen benim Rabbimsin. Senden başka ilah yoktur. Sen beni yarattın, ben Senin kulunum. Gücüm yettiğince Sana verdiğim söz ve ahdim üzereyim. İşlediğim kötülüklerin şerrinden Sana sığınırım. Bana olan nimetini kabul eder, günahımı itiraf ederim. Beni bağışla. Çünkü günahları Senden başkası bağışlayamaz."
Peygamberimizin duaları rastgele seçilmiş değildi. Her biri belirli bir ihtiyaca, belirli bir vaktin bereketine ya da kulun Allah'a en içten yöneldiği anlara karşılık geliyordu. Bu yüzden onun sıkça okuduğu duaları öğrenmek, aynı zamanda nasıl dua edileceğini öğrenmek demektir.
"Rabbena Atina" Duası
Peygamberimizin en çok okuduğu dualar arasında Bakara suresinin 201. ayetinde geçen şu dua özellikle öne çıkar:
Arapça:
رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
Okunuşu:
Rabbenâ âtinâ fid-dünyâ haseneten ve fil-âhirati haseneten ve kınâ azâben-nâr.
Anlamı:
"Rabbimiz! Bize dünyada da iyilik ver, ahirette de iyilik ver ve bizi cehennem azabından koru."
Kaynağı:
Bakara suresi, 201. ayet; Buhârî ve Müslim'de Hz. Enes'ten rivayet edilmiştir. Hz. Enes, Peygamberimizin bu duayı çokça okuduğunu aktarmaktadır.
Bu dua, hem dünya hem ahiret iyiliğini bir arada isteyen kısa ama kapsamlı bir duadır. Peygamberimizin bunu sıkça tekrarlaması, kulun Allah'tan ne isteyeceğini en güzel biçimde özetleyen bir dua olduğunu göstermektedir.
Kalp Sabitliği İçin Okuduğu Dua
Hz. Peygamber'in çokça tekrarladığı bir diğer dua, kalbin Allah'ın dini üzere sabit kalması için yaptığı niyazdır. Tirmizî ve Ahmed b. Hanbel'in rivayetlerinde Hz. Enes ve Hz. Ümmü Seleme'den aktarılan bu dua şöyledir:
Arapça:
يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ
Okunuşu:
Yâ Mukallibel kulûb, sebbit kalbî alâ dînik.
Anlamı:
"Ey kalpleri evirip çeviren Allah'ım! Kalbimi senin dinin üzere sabit kıl."
Kaynağı:
Tirmizî, Deavât 89; Ahmed b. Hanbel, Müsned.
Hz. Ümmü Seleme, Peygamberimizin bu duayı çok sık okuduğunu fark edince sebebini sormuş; Peygamberimiz de kalplerin Allah'ın parmakları arasında olduğunu, O'nun dilediği gibi döndürdüğünü ifade etmiştir. Bu dua, imanın korunması için yapılan en samimi yalvarışlardan biri olarak değerlendirilir.
İstiğfar ve Sabah-Akşam Zikirleri
Peygamberimiz, günahsız olmasına rağmen günde yetmiş veya yüz kez istiğfar ettiğini bizzat haber vermiştir. Buhârî'de geçen rivayette şöyle buyurmuştur: "Vallahi ben günde yetmişden fazla Allah'a istiğfar eder ve tövbe ederim." Bu nedenle "Estağfirullah" ve "Estağfirullahel azîm" zikirleri onun günlük dilinden hiç düşmezdi.
Bunun yanı sıra sabah ve akşam vakitlerinde okunmasını tavsiye ettiği ve bizzat okuduğu "Seyyidül İstiğfar" duası, Buhârî'de Şeddâd b. Evs'ten rivayet edilmiştir:
Arapça:
اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ وَأَبُوءُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ
Okunuşu:
Allâhümme ente Rabbî lâ ilâhe illâ ente, halaktenî ve ene abdüke ve ene alâ ahdike ve va'dike mesteta'tü, eûzü bike min şerri mâ sana'tü, ebûü leke bini'metike aleyye ve ebûü bizenbî fağfirlî feinnehû lâ yağfirüz-zünûbe illâ ente.
Anlamı:
"Allah'ım! Sen benim Rabbimsin. Senden başka ilah yoktur. Sen beni yarattın, ben Senin kulunum. Gücüm yettiğince Sana verdiğim söz ve ahdim üzereyim. İşlediğim kötülüklerin şerrinden Sana sığınırım. Bana olan nimetini kabul eder, günahımı itiraf ederim. Beni bağışla. Çünkü günahları Senden başkası bağışlayamaz."
