OguzYalcin
Kayıtlı Kullanıcı
Namazın başında okunan dua, "Sübhânekallâhümme ve bihamdike ve tebârakesmüke ve teâlâ ceddüke ve lâ ilâhe gayruk" sözleriyle başlayan Sübhâneke duasıdır. Bu dua, namaza niyet edip iftitah tekbirini aldıktan hemen sonra, Fâtiha suresine geçilmeden önce sessizce okunur. Hanefî mezhebinde namazın sünnetleri arasında yer alır ve "tahmîd" ya da "senâ" olarak da bilinir.
Sübhâneke duasının namazın açılışında okunduğuna dair rivayetler hadis kaynaklarında mevcuttur. Hz. Âişe'den gelen bir rivayette Peygamberimizin (s.a.v.) namaza başlarken bu sözleri okuduğu aktarılmaktadır (Müslim, Salât; Ebû Dâvûd, Salât). Dua, Allah'ı tesbih, hamd ve tenzihle yüceltmenin bir ifadesidir; kulun namaza girerken Allah'ın huzurunda nasıl bir edep içinde durduğunu gösterir.
Arapça:
سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرُكَ
Okunuşu:
Sübhânekallâhümme ve bihamdike ve tebârakesmüke ve teâlâ ceddüke ve lâ ilâhe gayruk.
Anlamı:
"Allah'ım, seni her türlü noksanlıktan tenzih eder, sana hamdederim. Senin adın mübarektir, şânın yücedir. Senden başka ilah yoktur."
Kaynağı:
Ebû Dâvûd, Salât 122; Tirmizî, Mevâkît 65; ayrıca Müslim'de Hz. Âişe rivayetiyle geçmektedir.
Bu duanın her kelimesi, namaza girildiği o ilk anda kalbin nereye yöneleceğini belirler. Tesbihin ardından gelen hamd, ardından gelen tenzih ve tevhid; bunlar art arda dizilen sözler değil, kulun Allah karşısındaki duruşunu inşa eden bir bütündür. Biz bu duayı okurken aslında namaza hazır olduğumuzu, dünyayı kapının dışında bıraktığımızı ilan ederiz.
Sübhâneke duası, farz, vacip ve sünnet namazlarının tamamında, her rekâtta değil yalnızca namazın ilk rekâtında okunur. Namaza yeni başlandığında iftitah tekbirinin hemen ardından, sessiz biçimde ve yalnızca bir kez okunması yeterlidir.
Cemaatle kılınan namazlarda imam ve cemaat bu duayı sessizce okur. Namaza sonradan yetişen (muktedî) kişi, imama uyduğu anda Sübhâneke'yi okur; ancak imam rükûya yakın bir konumdaysa Sübhâneke okunmadan doğrudan imama uyulur. Hanefî fıkhında bu konudaki genel kural, kaçırılma endişesi varsa Sübhâneke'nin terk edilebileceği yönündedir.
Sübhâneke duası, Hanefî mezhebine göre namazın sünnetleri arasında yer alır; farz veya vacip değildir. Okunmaması namazı bozmaz, ancak sünneti terk etmek sevaptan mahrum kalmak anlamına gelir. Şâfiî mezhebinde ise namazın başında okunan açılış duası farklıdır; bu mezhepte "Veccehtu vechiye…" ile başlayan dua okunur. Dolayısıyla mezhep farkı, namazın başında hangi duanın okunacağını doğrudan etkiler.
Bu ayrımı bilmek önemlidir çünkü Sübhâneke'nin "namazın başında okunması zorunlu bir dua" olduğunu sanmak yaygın bir yanlış anlamadır. Dua, namazın geçerliliği açısından değil, namazın sünnetlere uygun kılınması açısından önem taşır.
Şâfiî mezhebinde iftitah tekbirinin ardından okunan açılış duası, "Veccehtu vechiye lillezî fetaras semâvâti vel arda hanîfen müslimen ve mâ ene minel müşrikîn…" şeklinde başlar. Bu dua, Hz. Ali'den gelen bir rivayete dayanır (Müslim, Salât 201) ve kulun yüzünü ve yönünü tamamen Allah'a döndürdüğünü ifade eder.
Şâfiî mezhebinde Sübhâneke bu bağlamda okunmaz. Bazı âlimlere göre her iki duanın da okunması mümkündür; ancak mezhep içi uygulamada tercih edilen dua yukarıda belirtilen açılış duasıdır. Hangi mezhebi takip ettiğini bilen kişi, kendi mezhebinin uygulamasına göre hareket eder.
Hayır, Sübhâneke okunmadan kılınan namaz geçerlidir. Bu dua Hanefî mezhebinde sünnet kapsamındadır; terk edilmesi namazı bozmaz. Ancak sünnete uygun kılınan bir namazın daha fazla sevap kazandırdığı bilinir.
Hayır, yalnızca namazın ilk rekâtında, iftitah tekbirinin hemen ardından bir kez okunur. Sonraki rekâtlarda doğrudan Fâtiha suresine geçilir.
Sübhâneke'yi unutarak Fâtiha'ya geçtiyseniz geri dönüp okumanız gere
Sübhâneke duasının namazın açılışında okunduğuna dair rivayetler hadis kaynaklarında mevcuttur. Hz. Âişe'den gelen bir rivayette Peygamberimizin (s.a.v.) namaza başlarken bu sözleri okuduğu aktarılmaktadır (Müslim, Salât; Ebû Dâvûd, Salât). Dua, Allah'ı tesbih, hamd ve tenzihle yüceltmenin bir ifadesidir; kulun namaza girerken Allah'ın huzurunda nasıl bir edep içinde durduğunu gösterir.
Sübhâneke Duasının Arapçası, Okunuşu ve Anlamı
Arapça:
سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرُكَ
Okunuşu:
Sübhânekallâhümme ve bihamdike ve tebârakesmüke ve teâlâ ceddüke ve lâ ilâhe gayruk.
Anlamı:
"Allah'ım, seni her türlü noksanlıktan tenzih eder, sana hamdederim. Senin adın mübarektir, şânın yücedir. Senden başka ilah yoktur."
Kaynağı:
Ebû Dâvûd, Salât 122; Tirmizî, Mevâkît 65; ayrıca Müslim'de Hz. Âişe rivayetiyle geçmektedir.
Bu duanın her kelimesi, namaza girildiği o ilk anda kalbin nereye yöneleceğini belirler. Tesbihin ardından gelen hamd, ardından gelen tenzih ve tevhid; bunlar art arda dizilen sözler değil, kulun Allah karşısındaki duruşunu inşa eden bir bütündür. Biz bu duayı okurken aslında namaza hazır olduğumuzu, dünyayı kapının dışında bıraktığımızı ilan ederiz.
Sübhâneke Hangi Namazlarda ve Hangi Rekâtta Okunur?
Sübhâneke duası, farz, vacip ve sünnet namazlarının tamamında, her rekâtta değil yalnızca namazın ilk rekâtında okunur. Namaza yeni başlandığında iftitah tekbirinin hemen ardından, sessiz biçimde ve yalnızca bir kez okunması yeterlidir.
Cemaatle kılınan namazlarda imam ve cemaat bu duayı sessizce okur. Namaza sonradan yetişen (muktedî) kişi, imama uyduğu anda Sübhâneke'yi okur; ancak imam rükûya yakın bir konumdaysa Sübhâneke okunmadan doğrudan imama uyulur. Hanefî fıkhında bu konudaki genel kural, kaçırılma endişesi varsa Sübhâneke'nin terk edilebileceği yönündedir.
Sübhâneke Sünnet mi, Farz mı?
Sübhâneke duası, Hanefî mezhebine göre namazın sünnetleri arasında yer alır; farz veya vacip değildir. Okunmaması namazı bozmaz, ancak sünneti terk etmek sevaptan mahrum kalmak anlamına gelir. Şâfiî mezhebinde ise namazın başında okunan açılış duası farklıdır; bu mezhepte "Veccehtu vechiye…" ile başlayan dua okunur. Dolayısıyla mezhep farkı, namazın başında hangi duanın okunacağını doğrudan etkiler.
Bu ayrımı bilmek önemlidir çünkü Sübhâneke'nin "namazın başında okunması zorunlu bir dua" olduğunu sanmak yaygın bir yanlış anlamadır. Dua, namazın geçerliliği açısından değil, namazın sünnetlere uygun kılınması açısından önem taşır.
Şâfiî Mezhebinde Namazın Başında Okunan Dua
Şâfiî mezhebinde iftitah tekbirinin ardından okunan açılış duası, "Veccehtu vechiye lillezî fetaras semâvâti vel arda hanîfen müslimen ve mâ ene minel müşrikîn…" şeklinde başlar. Bu dua, Hz. Ali'den gelen bir rivayete dayanır (Müslim, Salât 201) ve kulun yüzünü ve yönünü tamamen Allah'a döndürdüğünü ifade eder.
Şâfiî mezhebinde Sübhâneke bu bağlamda okunmaz. Bazı âlimlere göre her iki duanın da okunması mümkündür; ancak mezhep içi uygulamada tercih edilen dua yukarıda belirtilen açılış duasıdır. Hangi mezhebi takip ettiğini bilen kişi, kendi mezhebinin uygulamasına göre hareket eder.
Sıkça Sorulan Sorular
Sübhâneke duası okunmazsa namaz bozulur mu?
Hayır, Sübhâneke okunmadan kılınan namaz geçerlidir. Bu dua Hanefî mezhebinde sünnet kapsamındadır; terk edilmesi namazı bozmaz. Ancak sünnete uygun kılınan bir namazın daha fazla sevap kazandırdığı bilinir.
Sübhâneke her rekâtta tekrar okunur mu?
Hayır, yalnızca namazın ilk rekâtında, iftitah tekbirinin hemen ardından bir kez okunur. Sonraki rekâtlarda doğrudan Fâtiha suresine geçilir.
Namazda Sübhâneke'yi unutursam ne yapmalıyım?
Sübhâneke'yi unutarak Fâtiha'ya geçtiyseniz geri dönüp okumanız gere
