DenizAksoy
Kayıtlı Kullanıcı
Vesvese, yani kalbe gelen kötü düşünceler ve şüpheler, insanın iç dünyasını rahatsız eden ve zaman zaman imanını bile sorgulatır hâle gelen bir durumdur. Peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.v.) bu konuda ümmetini hem uyarmış hem de vesveseyle başa çıkmak için somut yöntemler öğretmiştir. Vesveseye karşı okunması tavsiye edilen en temel uygulama; "Eûzü billâhi mine'ş-şeytâni'r-racîm" demek, yani şeytandan Allah'a sığınmaktır. Bu, Kur'an'da da emredilen bir uygulamadır. Bunun yanı sıra Peygamberimiz, özellikle namaz içinde veya ibadet sırasında gelen vesveseler için farklı dualar ve pratik yöntemler de bildirmiştir.
Vesvesenin kaynağı Kur'an'da açıkça şeytan olarak gösterilir. Nâs Suresi'nin tamamı bu konuyla doğrudan ilgilidir ve insanın kalbine vesvese veren o gizli kışkırtıcıdan Allah'a sığınmayı anlatır. Felak Suresi ile birlikte okunan bu sure, Peygamberimizin her sabah ve akşam okunmasını tavsiye ettiği, aynı zamanda yatmadan önce okunmasını öğrettiği sureler arasında yer almaktadır. Dolayısıyla "Peygamberimizin vesvese duası" denildiğinde akla gelen ilk ve en güçlü kaynaklı uygulama Nâs Suresi'dir.
Nâs Suresi, doğrudan vesveseyi konu alan ve bu konuda Kur'an'ın en açık ifadelerini barındıran suredir. Sure, insanın kalbine fısıldayan, gizlice vesvese veren şeytandan Allah'a sığınmayı içerir.
Arapça:
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ مَلِكِ النَّاسِ إِلَٰهِ النَّاسِ مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ
Okunuşu:
Kul eûzü bi-rabbi'n-nâs. Meliki'n-nâs. İlâhi'n-nâs. Min şerri'l-vesvâsi'l-hannâs. Ellezî yüvesvisü fî sudûri'n-nâs. Mine'l-cinneti ve'n-nâs.
Anlamı:
"De ki: İnsanların Rabbine sığınırım. İnsanların Melikine, İnsanların İlahına. Sinsi vesvesecinin şerrinden; o ki insanların göğüslerine vesvese verir. Cinlerden ve insanlardan."
Kaynağı: Nâs Suresi, 114. sure, 1–6. ayetler.
Peygamberimiz, Ukbe b. Âmir'den gelen rivayete göre Muavvizeteyn'i yani Felak ve Nâs surelerini her sabah ve akşam üçer defa okumayı tavsiye etmiştir. (Ebû Dâvûd, Vitir, 25; Tirmizî, Deavât, 119) Bu iki sureyi yatmadan önce okuyup avuçlara üfleyerek vücuda sürmek de Sahih-i Buhârî'de Hz. Aişe'den nakledilen bir uygulamadır. (Buhârî, Fedâilü'l-Kur'ân, 14)
Namaz sırasında gelen vesvese meselesi sahabe tarafından bizzat Peygamberimize sorulmuştur. Osman b. Ebi'l-Âs'ın aktardığı bir hadiste Peygamberimiz, namaz içinde şeytanın gelip kişiyi namazından saptırmaya çalıştığını bildirmiş; bunun için sol tarafına tükürmeden üflemesini ve "Eûzü billâhi mine'ş-şeytâni'r-racîm" demesini tavsiye etmiştir. (Müslim, Selâm, 64)
Bu tavsiyenin özünde, vesvesenin şeytandan geldiğini fark etmek ve onu zihinsel olarak reddetmek yatar. Peygamberimiz, şeytanın vesvesesini büyük bir tehdit olarak değil, fark edilip uzaklaştırılabilecek bir saldırı olarak tanımlamıştır. Nitekim başka bir rivayette, imanın özüne dair şüpheler geldiğinde bunları konuşmamayı, üzerinde durmamayı ve "Âmentü billâhi ve rusülih" diyerek geçiştirmeyi öğütlemiştir. (Müslim, İman, 211; Ebû Dâvûd, Sünnet, 19)
Kur'an'ın birçok ayetinde, özellikle Nahl Suresi 98. ayette şöyle buyrulur: "Kur'an okumak istediğinde kovulmuş şeytandan Allah'a sığın." Bu ayet, sığınma duasının yalnızca Kur'an okumadan önce değil, her türlü vesvese anında okunabileceğinin de dayanağı olarak değerlendirilmektedir.
Arapça:
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
Okunuşu:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytâni'r-racîm.
Anlamı:
"Kovulmuş şeytandan Allah'a sığınırım."
Kaynağı: Nahl Suresi, 16/98; aynı zamanda hadis literatüründe yaygın biçimde yer almaktadır.
Bu ifade, başlı başına bir dua olmakla birlikte Kur'an'ın emrettiği ve Peygamberimizin hayatında sık yer bulan bir sığınma biçimidir. Vesvese gel
Vesvesenin kaynağı Kur'an'da açıkça şeytan olarak gösterilir. Nâs Suresi'nin tamamı bu konuyla doğrudan ilgilidir ve insanın kalbine vesvese veren o gizli kışkırtıcıdan Allah'a sığınmayı anlatır. Felak Suresi ile birlikte okunan bu sure, Peygamberimizin her sabah ve akşam okunmasını tavsiye ettiği, aynı zamanda yatmadan önce okunmasını öğrettiği sureler arasında yer almaktadır. Dolayısıyla "Peygamberimizin vesvese duası" denildiğinde akla gelen ilk ve en güçlü kaynaklı uygulama Nâs Suresi'dir.
Nâs Suresi: Vesveseye Karşı Kur'an'dan Sığınak
Nâs Suresi, doğrudan vesveseyi konu alan ve bu konuda Kur'an'ın en açık ifadelerini barındıran suredir. Sure, insanın kalbine fısıldayan, gizlice vesvese veren şeytandan Allah'a sığınmayı içerir.
Arapça:
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ مَلِكِ النَّاسِ إِلَٰهِ النَّاسِ مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ
Okunuşu:
Kul eûzü bi-rabbi'n-nâs. Meliki'n-nâs. İlâhi'n-nâs. Min şerri'l-vesvâsi'l-hannâs. Ellezî yüvesvisü fî sudûri'n-nâs. Mine'l-cinneti ve'n-nâs.
Anlamı:
"De ki: İnsanların Rabbine sığınırım. İnsanların Melikine, İnsanların İlahına. Sinsi vesvesecinin şerrinden; o ki insanların göğüslerine vesvese verir. Cinlerden ve insanlardan."
Kaynağı: Nâs Suresi, 114. sure, 1–6. ayetler.
Peygamberimiz, Ukbe b. Âmir'den gelen rivayete göre Muavvizeteyn'i yani Felak ve Nâs surelerini her sabah ve akşam üçer defa okumayı tavsiye etmiştir. (Ebû Dâvûd, Vitir, 25; Tirmizî, Deavât, 119) Bu iki sureyi yatmadan önce okuyup avuçlara üfleyerek vücuda sürmek de Sahih-i Buhârî'de Hz. Aişe'den nakledilen bir uygulamadır. (Buhârî, Fedâilü'l-Kur'ân, 14)
Namaz İçinde Gelen Vesveseye Karşı Peygamberimizin Tavsiyesi
Namaz sırasında gelen vesvese meselesi sahabe tarafından bizzat Peygamberimize sorulmuştur. Osman b. Ebi'l-Âs'ın aktardığı bir hadiste Peygamberimiz, namaz içinde şeytanın gelip kişiyi namazından saptırmaya çalıştığını bildirmiş; bunun için sol tarafına tükürmeden üflemesini ve "Eûzü billâhi mine'ş-şeytâni'r-racîm" demesini tavsiye etmiştir. (Müslim, Selâm, 64)
Bu tavsiyenin özünde, vesvesenin şeytandan geldiğini fark etmek ve onu zihinsel olarak reddetmek yatar. Peygamberimiz, şeytanın vesvesesini büyük bir tehdit olarak değil, fark edilip uzaklaştırılabilecek bir saldırı olarak tanımlamıştır. Nitekim başka bir rivayette, imanın özüne dair şüpheler geldiğinde bunları konuşmamayı, üzerinde durmamayı ve "Âmentü billâhi ve rusülih" diyerek geçiştirmeyi öğütlemiştir. (Müslim, İman, 211; Ebû Dâvûd, Sünnet, 19)
Şeytandan Sığınma Duası: Eûzü Billâh
Kur'an'ın birçok ayetinde, özellikle Nahl Suresi 98. ayette şöyle buyrulur: "Kur'an okumak istediğinde kovulmuş şeytandan Allah'a sığın." Bu ayet, sığınma duasının yalnızca Kur'an okumadan önce değil, her türlü vesvese anında okunabileceğinin de dayanağı olarak değerlendirilmektedir.
Arapça:
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
Okunuşu:
Eûzü billâhi mine'ş-şeytâni'r-racîm.
Anlamı:
"Kovulmuş şeytandan Allah'a sığınırım."
Kaynağı: Nahl Suresi, 16/98; aynı zamanda hadis literatüründe yaygın biçimde yer almaktadır.
Bu ifade, başlı başına bir dua olmakla birlikte Kur'an'ın emrettiği ve Peygamberimizin hayatında sık yer bulan bir sığınma biçimidir. Vesvese gel
