DenizAksoy
Kayıtlı Kullanıcı
"Rabbena" ile başlayan ayetler, Kur'an'ın çeşitli surelerinde geçen ve "Ey Rabbimiz!" hitabıyla Allah'a yönelen dua cümlelerini içeren ayetlerdir. Bu ayetler, Müslümanların bireysel ve topluca okuyabileceği, kaynaklı ve bağlamlı dualar olarak öne çıkar. Kur'an'da onlarca "Rabbena" ifadesi yer alır; bunların bir kısmı peygamberlerin, bir kısmı müminlerin, bir kısmı da meleklerin dilinden aktarılmıştır. Tüm bu ayetler, Kur'an'ın özgün dua geleneğini oluşturur ve namaz dışında okunabilecek en güvenilir dua kaynaklarından sayılır.
"Rabbena" (رَبَّنَا), Arapçada "Rabbimiz" anlamına gelen bir hitap kalıbıdır. Kur'an'da bu kelimeyle başlayan ya da bu kelimeyi içeren ayetler, doğrudan Allah'a yönelik dua cümleleri barındırır. Bunları diğer ayetlerden ayıran temel özellik, içerdikleri talep, tevekkül veya şükür ifadesidir; yani salt bilgi aktarımı değil, doğrudan niyaz içerirler.
Bu ayetlerin önemi yalnızca dilsel değil, aynı zamanda bağlamsaldır. Bir kısmı Hz. İbrahim'in, bir kısmı Hz. Musa'nın, bir kısmı ise Kur'an'ın "ulü'l-elbab" (akıl sahipleri) diye nitelendirdiği müminlerin duasıdır. Dolayısıyla bu ifadeler hem tarihsel hem de evrensel bir dua geleneğini yansıtır.
Aşağıda Kur'an'da geçen "Rabbena" dualarından en çok bilinen ve okunan örnekler sure ve ayet numarasıyla birlikte verilmiştir.
Arapça:
رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۖ إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
Okunuşu:
Rabbenâ tekabbel minnâ, inneke ente's-semî'u'l-'alîm.
Anlamı:
"Ey Rabbimiz! Bizden kabul buyur. Şüphesiz sen işitensin, bilensin."
Kaynağı: Bakara Suresi, 127. ayet.
Kâbe'nin inşası sırasında Hz. İbrahim ve oğlu Hz. İsmail'in ettiği bu dua, amellerin kabulü için okunan en temel Kur'anî dualardan biridir.
Arapça:
رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
Okunuşu:
Rabbenâ âtinâ fi'd-dünyâ haseneten ve fi'l-âhirati haseneten ve kınâ 'azâbe'n-nâr.
Anlamı:
"Ey Rabbimiz! Bize dünyada da iyilik ver, ahirette de iyilik ver ve bizi ateş azabından koru."
Kaynağı: Bakara Suresi, 201. ayet.
Bu dua, Hz. Peygamber'in sıkça okuduğu rivayetleriyle de hadis kaynaklarında yer almaktadır. (Buhârî, Deavât; Müslim, Zikr)
Arapça:
رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ ۖ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۚ أَنتَ مَوْلَانَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Okunuşu:
Rabbenâ lâ tuâhiznâ in nesînâ ev ahta'nâ. Rabbenâ ve lâ tahmil 'aleynâ isran kemâ hameltehu 'ale'llezîne min kablinâ. Rabbenâ ve lâ tuhammilnâ mâ lâ tâkate lenâ bih. Va'fu 'annâ, va'ğfir lenâ, verhamnâ. Ente mevlânâ fensurnâ 'ale'l-kavmi'l-kâfirîn.
Anlamı:
"Ey Rabbimiz! Unutur ya da yanılırsak bizi sorumlu tutma. Ey Rabbimiz! Bizden öncekilere yüklediğin gibi bize de ağır yük yükleme. Ey Rabbimiz! Gücümüzün yetmeyeceği şeyi bize taşıtma. Bizi affet, bizi bağışla, bize merhamet et. Sen bizim Mevlâmızsın; kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et."
Kaynağı: Bakara Suresi, 285–286. ayetler.
Arapça:
رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَ
"Rabbena" Ne Anlama Gelir ve Bu Ayetler Neden Önemlidir?
"Rabbena" (رَبَّنَا), Arapçada "Rabbimiz" anlamına gelen bir hitap kalıbıdır. Kur'an'da bu kelimeyle başlayan ya da bu kelimeyi içeren ayetler, doğrudan Allah'a yönelik dua cümleleri barındırır. Bunları diğer ayetlerden ayıran temel özellik, içerdikleri talep, tevekkül veya şükür ifadesidir; yani salt bilgi aktarımı değil, doğrudan niyaz içerirler.
Bu ayetlerin önemi yalnızca dilsel değil, aynı zamanda bağlamsaldır. Bir kısmı Hz. İbrahim'in, bir kısmı Hz. Musa'nın, bir kısmı ise Kur'an'ın "ulü'l-elbab" (akıl sahipleri) diye nitelendirdiği müminlerin duasıdır. Dolayısıyla bu ifadeler hem tarihsel hem de evrensel bir dua geleneğini yansıtır.
Kur'an'da "Rabbena" ile Başlayan Başlıca Ayetler
Aşağıda Kur'an'da geçen "Rabbena" dualarından en çok bilinen ve okunan örnekler sure ve ayet numarasıyla birlikte verilmiştir.
Bakara Suresi 127. Ayet — Hz. İbrahim ve Hz. İsmail'in Duası
Arapça:
رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۖ إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
Okunuşu:
Rabbenâ tekabbel minnâ, inneke ente's-semî'u'l-'alîm.
Anlamı:
"Ey Rabbimiz! Bizden kabul buyur. Şüphesiz sen işitensin, bilensin."
Kaynağı: Bakara Suresi, 127. ayet.
Kâbe'nin inşası sırasında Hz. İbrahim ve oğlu Hz. İsmail'in ettiği bu dua, amellerin kabulü için okunan en temel Kur'anî dualardan biridir.
Bakara Suresi 201. Ayet — Dünya ve Ahiret Dengesi
Arapça:
رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
Okunuşu:
Rabbenâ âtinâ fi'd-dünyâ haseneten ve fi'l-âhirati haseneten ve kınâ 'azâbe'n-nâr.
Anlamı:
"Ey Rabbimiz! Bize dünyada da iyilik ver, ahirette de iyilik ver ve bizi ateş azabından koru."
Kaynağı: Bakara Suresi, 201. ayet.
Bu dua, Hz. Peygamber'in sıkça okuduğu rivayetleriyle de hadis kaynaklarında yer almaktadır. (Buhârî, Deavât; Müslim, Zikr)
Bakara Suresi 286. Ayet — Güç Yetirilemeyecek Yükten Korunma
Arapça:
رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ ۖ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۚ أَنتَ مَوْلَانَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Okunuşu:
Rabbenâ lâ tuâhiznâ in nesînâ ev ahta'nâ. Rabbenâ ve lâ tahmil 'aleynâ isran kemâ hameltehu 'ale'llezîne min kablinâ. Rabbenâ ve lâ tuhammilnâ mâ lâ tâkate lenâ bih. Va'fu 'annâ, va'ğfir lenâ, verhamnâ. Ente mevlânâ fensurnâ 'ale'l-kavmi'l-kâfirîn.
Anlamı:
"Ey Rabbimiz! Unutur ya da yanılırsak bizi sorumlu tutma. Ey Rabbimiz! Bizden öncekilere yüklediğin gibi bize de ağır yük yükleme. Ey Rabbimiz! Gücümüzün yetmeyeceği şeyi bize taşıtma. Bizi affet, bizi bağışla, bize merhamet et. Sen bizim Mevlâmızsın; kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et."
Kaynağı: Bakara Suresi, 285–286. ayetler.
Âl-i İmrân Suresi 8. Ayet — Sapıklıktan Korunma
Arapça:
رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَ
